NS (692) - V3 İstatistikleri

YAŞLI BİLGİN Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde bir kasaba varmış. Sabahları herkes işinde gücünde olduğu, çocukların topla oynayışı, kuşların cıvıltısı, herkesin yüzündeki tebessüm bu kasabanın vazgeçilmez temel unsurlarıdır ama akşamları bu maskenin yüzü düşer ve herkesin o yüzündeki tebessüm bir anda herkesin içindeki şeytan yüzü çıkar. Bu hep böyle devam edermiş ta ki bir bilgin gelene kadar. Bilgin, bu zamanlarda hep keşfe çıkarmış, bu sefer de arama alanını genişletmiş ve o gizemli kasabaya kadar gitmiş. Bilgin, kasabaya gittiğinde güneş neredeyse batacakmış. İnsanların yüzündeki o tebessümü görmüş yaşlı bilgin fakat güneş batar batmaz çığlık sesleri gelmiş. Yaşlı bilgin gitmiş kasabaya. Yaşlı bilgin kasabaya gittiğinde o insanların hiçbiri yokmuş. Etrafı biraz gezmeye başlamış fakat hala tuhaf sesler gelmeye devam ediyormuş. Bilgin aramış taramış fakat hiçbir iz bulamamış. En son bir kuyuya gitmiş, kuyuya baktığında parlak bir şey görmüş, bilgin bu parlak taşın resmini çizmiş ve dokunmuş. Dokunduğunda bir süre duraklamış ve kasabada olan biten her şeyi görmüş. Derhal ağaç evine gitmiş ve orada araştırma yapmış fakat araştırma sırasında bir şey fark etmiş, bu taş lanetli bir taşmış. Çok eski zamanlarda bir kahin mutluluk ve iyilik yayılmasın diye bu taşı lanetlemiş ve kara büyü yapmış. Bunun tek çözümü varmış ama bu yaşlı bilgin için hiç iyi değilmiş. O laneti ortadan kaldırmak için dokunan kişinin feda etmesi gerekirmiş. Bu bilgin de ilk önce düşünmüş ve iyiliğin yayılması, kötülüğün yayılmaması için elinden gelen her şeyi yaparmış. Kuyuya gitmiş fakat bütün insanlar oradaymış, insanlara her şeyi anlatmış. Kuyuya tekrar dönmüş ve taşı alıp sihirli sözcüğü söylemiş ve hokus pokus diyerek taşı ile beraber kaybolmuş. İnsanlar tekrardan iyiliğe kavuşmuş. İnsanlar yaşlı bilgine teşekkür etmek için onun anıtını yani heykelini yapmışlar ve böylece bilgine teşekkür etmişler. Böylece tüm insanlar iyiliğe kavuşmuş tabii ki yaşlı bilgin sayesinde.